Logo

Lada moment rozpoczynam spotkanie. Klient właśnie przyszedł. Miło z jego strony, bo jest bardzo punktualny. To mężczyzna w średnim wieku o przyjemnej aparycji, elegancki, zadbany. Powitał mnie standardowym „Dzień dobry”. Spodziewałam się, że uzupełni je podaniem dłoni, ale uczynił inny gest…
Więcej...

Istnieje pewien niemal powszechny, codzienny, niezwykle częsty gest. Gest, który z reguły czynimy spontanicznie, odruchowo, bez zastanowienia. Niekiedy bywa jednakże przemyślany, zaplanowany, bardzo rozważny. Czasem sprawia nam przyjemność, a czasem powoduje niesmak lub pozostawia wiele do życzenia…
Więcej...

Właśnie zakończyło się ostatnie wystąpienie. Gospodarz podsumował konferencję i zaprosił gości na poczęstunek. Uczestnicy powoli zaczynają opuszczać salę konferencyjną, ale z czasem, gdy w ich polu widzenia pojawiają się kelnerzy i suto zastawiony bufet zdecydowanie przyspieszają tempa. Zaczyna robić się tłoczno, ciasno, mało elegancko i nieco niekulturalnie…
Więcej...

Wśród językowych manii jest jedna dość plugawa: żeby na końcu zdań i bezmyślnie "tak?" dodawać. W tym sensu, mój Rodaku, brak. Wyplenić "tak?" winieneś, tak? /Michał Rusinek/
Więcej...

Od kilku dni dzwoni do mnie ktoś… Dzwoni z numeru, którego nie znam. Jest dosyć nietypowy, krótszy niż tradycyjny numer komórkowy. Dzwoni i dzwoni, a gdy odbieram słyszę „Proszę czekać …”. Staram się być cierpliwa i postępować zgodnie z dobrymi manierami, ale mimo wszystko zdrowy rozsądek podpowiada mi, że coś jest nie tak. Czy jeśli ktoś wykonuje do mnie telefon, to powinien kazać mi na siebie czekać?
Więcej...

Idę chodnikiem, korytarzem. Wchodzę po schodach. Poruszam się windą. Bywam w restauracji, urzędzie. Wchodzę, wychodzę. Napotykam innych ludzi. I cóż w tym dziwnego? Coś jest! Czasem wydaje mi się, że nikt już nie pamięta jaki ruch nas obowiązuje, a dokładnie, która strona… W związku z tym słów kilka o tym jak ułatwić życie sobie i innym, a w konsekwencji „przeżyć” wśród ludzi.
Więcej...